Blog

Blog Freddy Weima | Echte resultaten

Freddy Weima
Voorzitter

Freddy Weima

We hebben wederom een enerverend schooljaar achter de rug. Vorig jaar rond deze tijd schreef ik dat het woord tandvlees nogal in zwang was (‘onze mensen lopen op hun tandvlees’) en dat is nu niet anders.


Een wederom stevige coronagolf heeft zijn sporen achtergelaten bij leerlingen en personeel. Nog meer dan bij eerdere golven werkten pandemie en personeelstekorten op elkaar in, waardoor de druk op veel plekken enorm was. En wederom bleek over hoeveel veerkracht het onderwijs beschikt.

Dat bleek eens te meer toen aan het eind van de coronagolf die verschrikkelijke oorlog in Oekraïne begon. Ondanks de vermoeidheid en de tekorten werden op veel scholen kinderen verwelkomd die zijn gevlucht uit het oorlogsgebied. Ook zijn veel Oekraïense leraressen hier aan de slag gegaan. Tijdens een van mijn werkbezoeken zag ik hoe in een in onbruik geraakt gebouw een Nederlandse lerares, een Oekraïense lerares, een schoolleider die een beetje Russisch spreekt, een groep Oekraïense kinderen en daaromheen Nederlandse kinderen er samen het beste van maakten, al heel kort na het begin van de oorlog. 

Het was ook een schooljaar waarin maar liefst drie cao’s zijn gesloten. Eén daarvan is historisch: met die cao werd de loonkloof tussen po en vo gedicht. Dat werd bewezen met de daaropvolgende cao, waarin we konden laten zien dat een loonsverhoging in het voortgezet onderwijs ook opgaat voor het primair onderwijs.

Het dichten van de loonkloof werd financieel mogelijk gemaakt door het nieuwe kabinet dat dit schooljaar aantrad na een eindeloze formatie. Een kabinet dat niet alleen fors wil investeren in personeel, maar ook in onderwijskwaliteit en kansen voor kinderen. Deze ambitie gaat gepaard met een schier ontembare dadendrang.

Het is mooi dat dat we eindelijk weer een kabinet hebben, het is mooi dat het de juiste thema’s agendeert en het is mooi dat er een minister is die regie wil nemen. Maar het zou nog mooier zijn als dit kabinet daadwerkelijk een fundament legt voor een wezenlijk sterkere onderwijssector. Ik noem twee voorbeelden.

Net voor de zomervakantie verscheen de lerarenstrategie. Een evenwichtig verhaal dat voortbouwt op wat werkt en nieuwe initiatieven aankondigt. Een verhaal dat urgentie uitstraalt en oproept tot meer samenwerking. Tussen sector en kabinet, maar ook tussen schoolbesturen. Terecht.
 
Sterker nog, met de recente publicatie Denken, doen en doorpakken in de regio komen we met een hele reeks voorstellen om die samenwerking te versterken. 

Maar in de publicitaire begeleiding gebeuren dingen die niet helpen. Er wordt een beeld gecreëerd van werkgevers die hun medewerkers over de kling jagen, alleen maar tijdelijke contracten bieden en weinig professioneel te werk gaan. Nu ben ik de laatste om te zeggen dat alles perfect loopt, maar dit is een vorm van blaming and shaming die polariserend werkt. Waarom niet een paar mooie voorbeelden van goed werkgeverschap genoemd? En zou een nieuwe wet met extra regelgeving echt de beste manier zijn om personeelsbeleid te verbeteren? 

Ook het onlangs gepresenteerde masterplan voor de basisvaardigheden baart zorgen. Natuurlijk is het goed dat het kabinet zich sterk maakt voor onderwijskwaliteit en er structureel zoveel geld voor uittrekt. Maar de kans om het onderwijs daadwerkelijk te versterken wordt niet benut. Er komen ‘basisteams’ en een subsidieregeling: incidentele maatregelen nu er eindelijk een duurzame verbetering mogelijk is. Daarbij is onduidelijk wie die teams gaan bemensen.  

Het primair onderwijs wordt al jaren onderbekostigd terwijl de eisen toenemen. Het is een belangrijke verklaring voor de onder druk staande kwaliteit. Het masterplan zou dé kans zijn daar iets aan te doen. Maar investeer dan structureel in scholen, in professionalisering, in gebouwen en in kennis. Niet weer een subsidieregeling met alle formaliteiten van dien.

Zowel het lerarenplan als het masterplan zijn slechts op hoofdlijnen gepresenteerd. Dit kabinet kan een start maken met wezenlijke verbetering van de kwaliteit en kansen voor kinderen. Het zou jammer zijn als nu een verkeerde afslag wordt genomen.

De zomerperiode is een mooi moment om alles nog eens te overdenken. Natuurlijk, we hebben haast, we willen resultaten. Maar laten we dan gaan voor échte resultaten die beklijven.

En met deze gedachte wens ik iedereen een hele goede zomer. Even uitblazen, en dan weer door.

PS De PO-Raad zoekt een directeur! Interesse?
 

Freddy Weima