Weblogs

  • Dit is geen hopeloze blog. Hoewel we allemaal iets van hopeloosheid en uitzichtloosheid voelden toen dit weekend bekend werd dat onze scholen tot tenminste 9 februari dicht blijven. Uitzichtloosheid voor ouders die verder zwoegen tussen thuiswerken en thuisonderwijs. Hopeloosheid om de kloof die we zich verder zien verdiepen en verbreden tussen kansrijke en kansarme kinderen. Maar we staan niet met lege handen. Als onderwijs kunnen we juist nu iets betekenen voor onze huidige leerlingen en de leerlingen van de toekomst.

  • Hij was een van de eersten die spijt betuigde. Lodewijk Asscher zat tegenover de commissie die onderzoekt hoe het kon gebeuren dat duizenden ouders onterecht kinderopvangtoeslag moesten terugbetalen, met alle onzekerheid, stress en financiële problemen van dien.

  • Schooljaar 2020/2021 is nu dan echt voor íedereen begonnen. En wat kunnen we ervan verwachten? We weten het niet. Als we íets leerden in de tweede helft van het vorige schooljaar is het dat wel.

  • Zelfs wie denkt zich nooit schuldig te maken aan racisme voelt zich door de wereldwijde Black Lives Matter-beweging aangesproken eens heel goed in de spiegel te kijken. Dat geldt ook voor mij: Hoe handel ik? Hoe reageer ik? Hoe denk ik? En: wat mogen we van het onderwijs verwachten? Racisme is immers aangeleerd. De school heeft een verantwoordelijkheid als het gaat om het gesprek over en bestrijden van racisme. Dat is een precaire opdracht voor de individuele leerkracht én vraagt wat van teams. Maar het adagium ‘Verander de maatschappij, begin bij het onderwijs’, gaat niet op.

  • Nood breekt wet. Als álles anders wordt, moeten professionals besluiten kunnen nemen die in normale omstandigheden ondenkbaar zijn. Zoals een doorverwijzing naar het voortgezet onderwijs op basis van alléén een schooladvies, zonder eindtoets. Dat dat kán, bewijst niet dat die toets wel kan worden afgeschaft.

  • ‘Het overleg verliep bij ons uitstekend’, ‘Tussen scholen en kinderopvangorganisaties is het best even puzzelen, maar we zijn samen uitgekomen’ en ‘Ik herken me helemaal niet in de woorden van Felix Rottenberg’… een bloemlezing uit de reacties die ik kreeg van schoolbestuurders uit Almere, Delft en Tilburg naar aanleiding van het interview van Kinderopvang-voorzitter Felix Rottenberg bij Op1. Vooral Tilburg was laaiend. Schoolbestuurders en schoolleiders zouden daar vrolijk meivakantie zijn gaan vieren zonder om te kijken naar de kinderopvang. Niets is minder waar.

  • We sloten vandaag met veel betrokkenen het Onderwijspact. Nog nooit werkten zoveel mensen binnen het onderwijs samen aan de ontwikkeling van het onderwijs in Nederland. Denk bijvoorbeeld aan vertegenwoordigers van alle onderwijssectoren, de vakbonden, studenten en de leerlingen zelf. Daar ben ik erg trots op. Met dit ambitieuze pact willen we kansen creëren voor alle kinderen in Nederland, met aandacht voor hun niveau en talenten. Zo hebben we een mooie stip op de horizon voor het onderwijs van de toekomst.

  • Software die iedere leerling op maat de lesstof biedt. Van ontwikkelingen als deze kon ik in mijn tijd als leraar, schoolbestuurder en schoolleider alleen maar dromen. Maar nu technologie een steeds stevigere plek inneemt in het onderwijs, wordt ook de complexiteit van deze ontwikkeling duidelijk. Als alles kan, moeten we dan ook alles willen?

  • Wat kan passend onderwijs toch simpel zijn. Dat dachten wij toen we als expertgroep op bezoek waren bij De Korenaar in Eindhoven. Deze basisschool worstelt nooit met vragen als: Is dit niet eigenlijk een kind voor het s(b)o? Hoe krijg ik mijn verwijzingspercentage omlaag? Of: Kunnen wij dit wel aan? Twee leden van de expertgroep School & Omgeving geven hun visie op inclusief onderwijs. 

  • De vakantie zit er weer op, anderhalf miljoen leerlingen zijn weer aan de slag. De één met wat meer zin dan de ander, maar binnen no-time zit iedereen er weer helemaal in. Hoewel… niet iedereen. Ook dit schooljaar zijn er kinderen die zonder onderwijs thuiszitten. Maar er is hoop, schrijft Rinda den Besten.

Pagina's