Weblogs

  • Een paar weken geleden was het zover: mijn eerste werkdag bij de PO-Raad. Ik viel met mijn neus in de boter. Zelden was er zoveel belangwekkend nieuws over het funderend onderwijs en het kwam allemaal tegelijk. Alleen al de rapporten: een commissie van de Rijksoverheid over de verouderde schoolgebouwen, de Inspectie over de zorgwekkende Staat van het Onderwijs, de Onderwijsraad over de groeiende ongelijkheid en de noodzaak om later te selecteren.

  • Degene die vroeger een stoomlocomotief bediende ‘stond aan de lat’. Die lat was de regulateur, een hefboom waarmee, kort gezegd, de snelheid werd geregeld. Aan de lat staan is keihard werken. Maar je doet het niet alleen. Er zijn nog meer mensen aan het werk op de trein. Dit is het beeld waarbij ik met trots aan onze leden denk: staand aan de lat, met de blik gericht op de onderwijskwaliteit.

  • Over twee weken kunnen we naar de stembus voor de Tweede Kamerverkiezingen. De PO-Raad is al een tijdje druk met de verkiezingen. Zo hebben we onze verkiezingsinbreng bij veel politieke partijen en Tweede Kamerleden onder de aandacht gebracht. Wat ons betreft is het Nederlandse onderwijssysteem toe aan groot onderhoud. De coronacrisis laat niet alleen het belang van onderwijs als vitale sector zien, maar ontbloot ook al langer bestaande knelpunten en kwetsbaarheden in ons systeem. Leerlingen in een kwetsbare positie kwamen nog verder onder druk te staan en de al bestaande kansenongelijkheid is alleen maar verder toegenomen. We kampen met een fiks leraren- en schoolleiderstekort en ook de onderwijsresultaten laten een dalende lijn zien.

  • Dit is geen hopeloze blog. Hoewel we allemaal iets van hopeloosheid en uitzichtloosheid voelden toen dit weekend bekend werd dat onze scholen tot tenminste 9 februari dicht blijven. Uitzichtloosheid voor ouders die verder zwoegen tussen thuiswerken en thuisonderwijs. Hopeloosheid om de kloof die we zich verder zien verdiepen en verbreden tussen kansrijke en kansarme kinderen. Maar we staan niet met lege handen. Als onderwijs kunnen we juist nu iets betekenen voor onze huidige leerlingen en de leerlingen van de toekomst.

  • Hij was een van de eersten die spijt betuigde. Lodewijk Asscher zat tegenover de commissie die onderzoekt hoe het kon gebeuren dat duizenden ouders onterecht kinderopvangtoeslag moesten terugbetalen, met alle onzekerheid, stress en financiële problemen van dien.

  • Schooljaar 2020/2021 is nu dan echt voor íedereen begonnen. En wat kunnen we ervan verwachten? We weten het niet. Als we íets leerden in de tweede helft van het vorige schooljaar is het dat wel.

  • Zelfs wie denkt zich nooit schuldig te maken aan racisme voelt zich door de wereldwijde Black Lives Matter-beweging aangesproken eens heel goed in de spiegel te kijken. Dat geldt ook voor mij: Hoe handel ik? Hoe reageer ik? Hoe denk ik? En: wat mogen we van het onderwijs verwachten? Racisme is immers aangeleerd. De school heeft een verantwoordelijkheid als het gaat om het gesprek over en bestrijden van racisme. Dat is een precaire opdracht voor de individuele leerkracht én vraagt wat van teams. Maar het adagium ‘Verander de maatschappij, begin bij het onderwijs’, gaat niet op.

  • Nood breekt wet. Als álles anders wordt, moeten professionals besluiten kunnen nemen die in normale omstandigheden ondenkbaar zijn. Zoals een doorverwijzing naar het voortgezet onderwijs op basis van alléén een schooladvies, zonder eindtoets. Dat dat kán, bewijst niet dat die toets wel kan worden afgeschaft.

  • ‘Het overleg verliep bij ons uitstekend’, ‘Tussen scholen en kinderopvangorganisaties is het best even puzzelen, maar we zijn samen uitgekomen’ en ‘Ik herken me helemaal niet in de woorden van Felix Rottenberg’… een bloemlezing uit de reacties die ik kreeg van schoolbestuurders uit Almere, Delft en Tilburg naar aanleiding van het interview van Kinderopvang-voorzitter Felix Rottenberg bij Op1. Vooral Tilburg was laaiend. Schoolbestuurders en schoolleiders zouden daar vrolijk meivakantie zijn gaan vieren zonder om te kijken naar de kinderopvang. Niets is minder waar.

  • We sloten vandaag met veel betrokkenen het Onderwijspact. Nog nooit werkten zoveel mensen binnen het onderwijs samen aan de ontwikkeling van het onderwijs in Nederland. Denk bijvoorbeeld aan vertegenwoordigers van alle onderwijssectoren, de vakbonden, studenten en de leerlingen zelf. Daar ben ik erg trots op. Met dit ambitieuze pact willen we kansen creëren voor alle kinderen in Nederland, met aandacht voor hun niveau en talenten. Zo hebben we een mooie stip op de horizon voor het onderwijs van de toekomst.

Pagina's