Meester Tom Kroon: Meer samen is samen meer

Het jaar raast richting de laatste schooldag. Als groep 7/8 leerkracht betekent dit in mijn geval onder andere warme overdrachten met het voortgezet onderwijs bespreken, eindtoetsen afnemen, een 1-zorg-route monitoren, rapporten schrijven, een schoolkamp en het afscheid van groep 8 organiseren.

Hierbij en tijdens mijn lesgebonden taken maak ik vanuit mijn rol als leerkracht vele beslissingen. Zal ik de middelbare school afraden om drie drukke leerlingen samen in één brugklas te plaatsen, of juist niet? Welke woorden kies ik om mijn schooladvies uit te leggen aan een leerling en zijn ouders? Hoeveel en wat voor begeleiding neem ik mee op kamp? Laat ik een kind wiebelen op zijn stoel als het betrokken is? Wanneer praat ik te veel tijdens de intro van een les?

In onze onderwijscultuur is samenwerken een veelbesproken thema, maar in dezelfde cultuur is het tegelijkertijd spannend en (nog) een tikkeltje ongewoon om bij elkaar in de klas te gaan kijken. Onder andere uitgebreid onderzoek van Hattie leert dat bij elkaar kijken en daaropvolgend samen reflecteren bijdraagt aan krachtig van en met elkaar leren. Deze vorm van samen leren wordt ook wel peer review genoemd.

In september sprak ik met collega's over de autonomie van kinderen in de klas. Met elkaar deelden we veel vragen hierover. We werden enthousiast van elkaars vragen en verhalen en besloten om elkaars klassen in te duiken en ervaringen en opvattingen na te bespreken. Ons plan legden we voor aan onze schooldirecteuren. Dit initiatief werd hartelijk ontvangen en we kregen ruimte en vervanging om dit verder met elkaar uit te werken. 

Dat hebben we gedaan. Zo zag ik bij mijn collega's in de klas mooie wijzen van modeling (hardop denkstappen verwoorden), (non) verbale interacties om kinderen betrokken te houden en omgansvormen tussen verschillen bij kinderen.

Met mijn collega's heb ik ervaren dat peer review veel met je doet. Wanneer je in een les naar een collega kijkt, ben je aanwezig met al je zintuigen. Je hoort intonaties, taalgebruik en het geluidsniveau, je ziet houdingskenmerken van je collega en de kinderen in de klas, de wijze van materiaalgebruik tijdens de les en qua aanwezigheid in het lokaal. Dit alles zet je aan het denken en spiegel je met jezelf als onderwijsprofessional. Al deze opgedane informatie is prima voer voor een gezamenlijke reflectieve nabespreking. Wat hebben we ervaren? Wat is het doel hiervan en welke opvattingen liggen hieraan ten grondslag? Zijn er alternatieven of oplossingen voor bepaalde situaties? Welke kan je proberen of meenemen? Deze wijze van leren sluit prima aan bij je eigen zone van naaste ontwikkeling als leraar en voelt daardoor effectiever dan een doorsnee cursus. Samen elkaars kwaliteiten gebruiken om te komen tot beter en leuker onderwijs. Kortom: Meer samen is samen meer!

Meer weten over peer review? Kijk op www.kijkbijmijnles.nl/begeleiding voor gratis mee-denkwerk en ondersteuning. 

Alvast een mooie vakantie gewenst! 


Tom Kroon geeft ruim 7 jaar les op obs JP Waale in Gorinchem. Dankzij een aanvullende studie ecologische pedagogiek ontwikkelde hij een brede kijk op kinderen en leren. Het gelukkige kind ziet hij als basis en vervolgens ICT als een middel om tot krachtig en betrokken leren te komen. Samen met collega’s en kinderen gaat Tom graag op zoek naar het effect van ICT op leren met als doel om het onderwijs op school te verbeteren. Meer lezen van meester Tom? Volg hem via www.tomkroon.nl of@Tom_Kroon.