Rinda den Besten: Vertrouwen

Prinsjesdag was bij mij thuis vroeger altijd een speciale dag. De hele familie zat dan ’s avonds voor de televisie. Mijn moeder vooral omdat ze benieuwd was naar de jurk van de koningin. Ik omdat ik hoopte dat ik mijn vader op het beeldscherm voorbij zag komen die met zijn collega’s van de Nationale Reserve bij de rijtoer een onderdeel van de erewacht vormde. Op Prinsjesdag was hij altijd aan het werk in Den Haag.

Op school had Prinsjesdag een iets andere betekenis. In de vijfde en zesde klas keken we met de klas naar de tv, zoals vandaag ook op veel scholen in groep 7 en 8 het geval zal zijn geweest. Dan hadden we eerst de kranten geanalyseerd en waren we simpelweg nieuwsgierig naar wat de koningin ging zeggen. Al bleef de imposante gouden koets natuurlijk ook altijd mooi.

Uitvoeren
Hoe mooi Prinsjesdag visueel ook kan zijn, uiteindelijk gaat het natuurlijk om de inhoud van het koffertje. Die blijft ieder jaar weer een verrassing, hoeveel er ook uitlekt. Zeker weten wat erin staat, doe je uiteindelijk pas wanneer de miljoenennota en de bijbehorende Macro Economische Verkenningen en begrotingen officieel zijn gepresenteerd.

Toch zag ik dit jaar met veel meer vertrouwen dan een jaar geleden Prinsjesdag tegemoet. Toen ik deze blog aan het schrijven was, voordat Dijsselbloem zijn befaamde koffertje had geopend, besefte ik me nog eens hoe anders het onderwijsveld er nu bij ligt. We hebben mooie akkoorden gesloten, waarbij duidelijk is wat wij als sector oppakken en wat het Ministerie van OCW zal gaan doen. Niet alle problemen zijn opgelost, maar we hebben genoeg om mee aan de slag te gaan. Dat maakt ons zelfverzekerder. En terecht, want de bal ligt bij ons.

De afspraken zijn voortgekomen uit onze eigen Strategische Beleidsagenda die we eind 2013 hebben opgesteld en die richting geeft aan onze vereniging en leden. We hebben goede afspraken gemaakt met het ministerie in een Bestuursakkoord over hoe we de kwaliteit van het onderwijs verder kunnen blijven verbeteren. Onder meer door te investeren in leraren en door scholen te stimuleren ICT in te zetten om leerlingen meer op maat les te geven. Ik heb op en rondom veel scholen gezien wat er allemaal mogelijk is en al wordt gedaan met ICT en hoeveel dat kan toevoegen voor leerlingen. Al kan er nog veel meer!

Ik zie hoe druk scholen, leraren en schoolbesturen zijn om het onderwijs te laten meegaan met de tijd. Die extra focus op ICT gaat daar een belangrijke bijdrage aan leveren. Dat weet ik zeker. En zo zullen we nog op vele andere manieren laten zien dat wij en het onderwijs niet zo ouderwets zijn als soms wordt gesuggereerd.

Niet praten maar dóen
Ik heb het al vaker gezegd en ik blijf het herhalen: Er gebeuren al erg veel goede dingen. De sector mag daar echter trotser op zijn en de goede voorbeelden die er zijn naar buiten brengen. Maar soms proef nog wat aarzeling om zelf aan de slag te gaan. Begrijpelijk, gezien de stevige greep die Den Haag lange tijd op ons onderwijs had. Maar ik zou willen zeggen: Die aarzeling is niet nodig. Maak gebruik van de vrijheden die nu onder meer met het Bestuursakkoord zijn verworven. Toon zelfbewustzijn. ‘Pak de ruimte’, zei ook Minister Jet Bussemaker in juni op ons congres. Laten we niet te veel praten, maar gewoon dóen! Dat zal heus betekenen dat we ook eens een fout maken. Dat hoort erbij, maar laten we wel van onze fouten leren.

Modern, toekomstbestendig onderwijs en kwalitatief goed onderwijs, daar werken we aan. Ik kijk er met vertrouwen naartoe. Want uiteindelijk gaat het niet alleen om de inhoud van het koffertje, maar ook om wat we er met zijn allen in het onderwijs van maken. En dat, daar ben ik van overtuigd, zit wel goed!

Rinda den Besten

Links for this blog post