Staking

Wim LudekeStaken en onderwijs. Het gaat zelden samen. Het zit niet in de genen van onderwijsmensen en al helemaal niet van mensen die werken in het basis- of speciaal onderwijs. Loyaal aan hun school, loyaal vooral aan hun leerlingen, dat weerhoudt onderwijsmensen ervan om een dag de boel de boel te laten om elders kenbaar te maken dat zij het zat zijn.

Zat dat er steeds meer van het onderwijs gevraagd wordt terwijl de middelen teruglopen. Zat dat de verantwoordingslast en daarmee de werkdruk ongehoorde vormen begint aan te nemen. Zat dat de problematiek van kinderen groter wordt, maar de klassen niet kleiner. En vooral zat om iedere keer weer door bepaalde volksvertegenwoordigers in platte one-liners geschoffeerd te worden. En ondanks dat toch niet staken. Dit alles accepteren omdat kinderen de dupe worden wanneer de juf of de meester er een dag niet is. Hoe groot kan betrokkenheid zijn.

Er moet dan wel heel wat aan de hand zijn wanneer 50.000 onderwijsmensen dan tóch besluiten het bijltje er een dag bij neer te gooien. Wanneer je dàt voor elkaar weet te krijgen, dan heb je het in onderwijsland wel heel erg bont gemaakt. En beide is gebeurd. Op 6 maart trokken 50.000 onderwijsmensen de schooldeur achter zich dicht om in de Amsterdam ArenA op een zeer ingetogen wijze aan de politiek kenbaar te maken dat de grens van het betamelijke nu echt bereikt is. Het ging niet om loon, dit keer ook niet om extra lesuren en het ging zelfs niet om de wet Passend Onderwijs. Wat de bijeenkomst zo bijzonder maakte was dat daar een collectieve zorg om leerlingen werd geventileerd. Terechte zorg, veroorzaakt door de halsstarrige houding van de minister om iets te doen aan de voorwaarden waaronder de wet Passend Onderwijs moet worden ingevoerd. Met te weinig tijd en te weinig geld. De Haagse dovemans oren voor de oprechte ongerustheid van een loyale en betrokken beroepsgroep kregen het voor elkaar dat 50.000 mensen het nog eens één keer wensten uit te leggen. Inderdaad, voor velen op hun werkdag, maar wél uit diezelfde loyaliteit en betrokkenheid voor hun leerlingen. Een indrukwekkende bijeenkomst.

Ruim drie uur na afloop van deze gedenkwaardige en bijna historische dag verscheen er, terwijl het debat in de Tweede Kamer over Passend Onderwijs nog niet half op weg was en een week voordat er over de wet gestemd zou worden, een berichtje op het net: 'De bezuinigingen op het passend onderwijs zijn goedgekeurd door de Tweede Kamer'. Aldus de NOS in gesprek met de minister en de coalitiepartners.