Wim Ludeke: Besturen we bevlogen?

WimTwee dagen congres: een nieuwe ervaring in het nog relatief jonge bestaan van de PO-Raad. Mooie locatie, goed programma, aan de voorbereidingen kon het niet liggen. En een mooie titel: Bevlogen Besturen. Want daar gaat het natuurlijk om binnen het onderwijs, bevlogenheid.

Dat geldt uiteraard voor onze mensen in en rondom de klas, dat is voor iedereen bijna een vanzelfsprekendheid. Maar niet iedereen denkt daarbij direct aan bestuurders. Bestuurders staan enigszins op afstand en moeten er vooral voor zorgen dat alles goed loopt, niet in het minst op financieel gebied. Wordt vaak gedacht. Wat een misvatting. Juist onderwijsbestuurders dienen net zo bevlogen te zijn als hun werknemers. Wanneer zij dat niet zijn en zich als heuse managers gaan gedragen alsof zij een bedrijf runnen, dan missen zij iets. Dan missen zij datgene wat iedereen die in het onderwijs werkt bezit of in ieder geval zou moeten bezitten: het gevoel van meerwaarde te hebben voor kinderen, bij te kunnen dragen aan hun ontwikkeling, kortom, van betekenis te zijn.

En daar ging het in Lunteren om en over, twee dagen lang. Over bevlogen besturen. Inspirerende sessies. Van Tex Gunning, met doorpraten tijdens het diner. Met Paul Schnabel, die ons op zijn kenmerkende en vooral innemende wijze meevoerde in een vlucht over onderwijsland. Arne Gast die ons aan de hand van het McKinsey-rapport op deskundige en kritische wijze in de spiegel deed kijken. Paul Zoontjes, Aukje Nauta, Wim van de Grift, Monique Volman, Jelle Jolles een keur aan deskundigen die ons wisten te boeien en vooral te inspireren. Een succes dus, deze eerste tweedaagse? Als we op uw evaluerende reacties mogen afgaan zeer zeker. U waardeerde het congres met een gemiddelde van 7,9. En dat is mooi. Nog mooier is echter wat je daar twee dagen lang zag gebeuren. Bestuurders die elkaar weer ontmoetten, bijna met een reünie-achtig karakter. Maar elkaar ook weer eens bijpraatten over wat hen dagelijks bezighoudt. Of die hun nooit te plannen afspraak nu eindelijk eens konden realiseren. Gepassioneerde mensen, met hart voor hun vak. Bevlogen bestuurders, die bevlogen besturen. En daar ging het om. Volgend jaar weer doen.

Wim Ludeke